Cor Fransen

Lid fotokring sinds 2018

Fotografie en ik

Mijn eerste jeugdherinnering staat op een foto. Of is het de foto die ervoor gezorgd heeft dat ik me dat herinner? Dat is natuurlijk de vraag. Ik was toen vier.

Ik weet wel dat die foto gemaakt is met een Afga Clack, en ik mocht daar af en toe ook wel een foto mee maken. 

Pas veel later, ik denk dat ik 25 was, kocht ik een 2e-hands spiegelreflex.

Pentax was het merk, en al vrij snel daarna een nieuwe Canon A1.

Ik volgde toen een beginnerscursus bij Jodessa in Asten. Daar hoorde ook het inrichten van een doka en zelf ontwikkelen en afdrukken bij. Dit heb ik alleen in zwart-wit gedaan. Vooral landschappen en portretten. En ook veel vakantieplaatjes. Met wisselend resultaat. Op een gegeven moment moest de doka plaats maken voor een kinderkamer en verdween het vergrotingsapparaat richting zolder. Ik maakte daarna meestal dia’s. Dozen vol vakantieherinneringen staan er op zolder. Toch heb ik ook van de kinderen natuurlijk foto’s gemaakt. Albums en albums vol. Door drukte, en andere prioriteiten is het een hele tijd stil gebleven rondom fotograferen.

Bij mijn afscheid van mijn werk in 2014 moest ik nadenken over een cadeau….en ja, ik kocht een digitale spiegelreflex. Dat was enerzijds weer herkenning, maar ook veel nieuws en onbekends. Dus opnieuw een kennismakingscursus. Bij Foto Van Neerven en daarna bij de Volksuniversiteit Helmond. Toen er in 2018 door het stoppen van een jaren zestig bandje ruimte kwam op de donderdagavond heb ik de stoute schoenen aangetrokken en me aangemeld als lid van Fotokring Beeldhoek. Leuk ontvangen. Ik moet nog veel leren en vind het opnieuw erg leuk. Van alles, landschappen, gebouwen, lijnen, licht, donker, vormen, maar vooral iets met mensen in situaties. Op straat, in musea. Een selectie zien jullie hier in mijn portfolio.

Kwetsbaarheid

Mentoraat kwetsbaarheid

In 2025 heb ik deelgenomen aan een mentoraat bij Fotobond Brabant-Oost. Onder begeleiding van Toon van Hoof, docent aan de kunstacademie in Mol ( Belgie) en koos ik het deelthema vergankelijkheid. De zelfportretten in de collage bij mijn profiel heb ik toen ook gemaakt.

Hieronder kunnen jullie mijn eindproduct zien.

Vergankelijkheid

Mentoraat Kwetsbaarheid Waarom heb ik meegedaan?

Toen ik de aankondiging zag van het mentoraat met het thema Kwetsbaarheid las ik in de toelichting:

Fotografen die imperfectie en kwetsbaarheid durven vast te leggen, bieden een tegenwicht aan de vaak gepolijste en geromantiseerde beelden die we dagelijks zien. “’

Dat sprak me zeer aan en ik dacht:

Ik zal me eens kwetsbaar op gaan stellen, en samen met andere fotografen, onder begeleiding van een professional me verder proberen te ontwikkelen als fotograaf.

Hoe ben ik te werk gegaan, hoe heb ik het ervaren, en wat heb ik geleerd?

na een kennismaking met elkaar en elkaars fotowerk tot dan toe kregen we een mooie inleiding in het thema door Toon. Dat gaf veel inspiratie om zelf aan de slag te gaan.

Wat is kwetsbaarheid voor mij? Waar denk ik aan?

Via steekwoorden als Breekbaar, Onzeker, Fragiel, Teer, Gevoelig. Confronterend,en Sterfelijkheid, kwam ik uit bij mijn subthema: Vergankelijkheid.

En al onderwerp koos ik mijn eigen persoon, mijn eigen lijf. Vandaar de titel: (“Me , myself , I”)

In eerste instantie omdat dat gemakkelijk is, ik heb niemand anders nodig.

In tweede instantie: moeilijk. durf ik dat wel laten zien? Hoe ver kan ik daarin gaan? En ik wilde

daarnaast de koppeling leggen naar andere onderwerpen, zoals bv kwetsbaarheid in natuur, omgeving, etc. en later misschien ook nog naar andere personen.

Hoe heb ik het ervaren?

Ik vond het erg prettig om eens op een andere manier met fotograferen om te gaan. Planmatig, en dat was nieuw voor mij. De aanpak van de begeleider Toon vond ik plezierig. Heel ongedwongen, maar toch duidelijke aanwijzingen, tips, suggesties.

En de afspraak om elke bijeenkomst je tussenresultaten te laten zien aan de groep en de mentor was ook niet onbelangrijk.

Wat heb ik vooral geleerd?

Imperfecte beelden werken zeker ook en werken met een plan kan ook.

Hierbij mijn serie over Vergankelijkheid