U bevindt zich hier: / Mathy Heijmans

  • Portfolio van Mathy

Mathy Heijmans

Mathy Heijmans fotografeert al vanaf zijn 16e. Hij heeft allerlei cursussen en mentoraten binnen de nationale fotobond gevolgd. Hij is nog van de oudere generatie fotografen en heeft in zijn jeugdjaren het fotografisch zwart wit ontwikkel- en afdrukproces, vanuit technisch oogpunt, omarmt. Eind 1999 ging hij voor zichzelf vanzelfsprekend over van analoog naar digitaal. Zijn voorliefde voor zwart-wit is echter altijd gebleven.

Van 1974 tot 1992 was hij niet aangesloten bij een fotoclub of fotokring maar maakte toen al zeer uiteenlopend werk. Dat is altijd zo gebleven. Hij sloot zich aan bij fotokring Beeldhoek om samen met leuke mensen met dezelfde passie periodiek te praten over de hobby.

Mathy is nog altijd lid van fotokring Beeldhoek, die in 2025 haar 50-jarig jubileum vierde. Zeg je Beeldhoek, zeg je ook Mathy Heijmans. Hij vervulde in totaal al meer dan 20 jaar diverse bestuurs- en andere functies binnen deze vereniging.

Verschillend werk

Als je jezelf als fotograaf wilt onderscheiden, moet je een eigen stijl ontwikkelen. Een soort handtekening waar anderen, na verloop van tijd, je aan kunnen herkennen.

Er zijn verschillende manieren om dat doel te bereiken. Vaak is het de kunst van het weglaten, het selecteren, het focussen op één stijl, één bepaalde techniek, één steeds maar weer terugkerend onderwerp. Het helpt ook om in een bepaalde periode een specifiek project te doen.

Indruk maken met verschillend werk is lastig. Elke foto moet voor zichzelf spreken.

Portretten

Portretfotografie is echt mijn passie!  Maar een goed portret maken, dat blijft een uitdaging.  Je wilt iemand echt goed vastleggen, maar hoe doe je dat nou? Moet het fijn voelen voor de persoon die je fotografeert, of moet hij of zij eruitzien zoals anderen hem of haar zien? Neem je de omgeving mee? Moet er contact zijn tussen de fotograaf en de geportretteerde, of juist soms even niet?

Ik vind het leuk om verschillende manieren te proberen.  Een portfolio zou dus eigenlijk al die verschillende keuzes moeten laten zien.  Ik zou graag meer mensen in hun eigen omgeving fotograferen.

Landschappen

Tijdens de coronaperiode ben ik begonnen met landschapsfotografie, al voelde dat in het begin niet meteen als iets voor mij. Toch ben ik in die tijd zo’n vijftien keer met een paar fotovrienden op pad geweest. Die uitstapjes waren niet alleen heel gezellig, maar ook inspirerend. Juist het mooie is dat je samen naar hetzelfde landschap kijkt, maar ieder er toch iets eigens in ziet en vastlegt.

Daarbij spelen techniek, compositie en rust voor mij een belangrijke rol. Het vraagt aandacht om goed te voelen wat je wilt vastleggen en op welke manier je dat het beste kunt doen. Juist daarom is het zo fijn om elkaar onderweg te kunnen inspireren, ideeën uit te wisselen en elkaar verder te helpen.