Als liefhebber fotografeer ik al een heel tijdje mee in de fotokring. Wil ik mijn camera oppakken, dan is het nodig dat een moment of plek ergens een vonkje in me teweeg brengt. Dat kan de omgeving zijn die er om vraagt, of een situatie die zich voordoet, of… zich lijkt te gaan voordoen. Erg veel gebeurt er meestal niet op mijn foto’s. Ik probeer het graag een beetje eenvoudig te houden.

Het beeld dat overblijft als ik, bladerend langs duizenden beelden, terugkijk op de jaren die ik, soms wat meer en dan weer wat minder, fotograferend doorbracht is; hinken op vele gedachten.

Na heel wat vijven en zessen kom ik op twee uitgangspunten die vaak leidend blijken te zijn in mijn fotografie.

Het ene uitgangspunt is ‘ik heb een idee’. Dat pruts ik vervolgens in een foto. Heel vroeger was daar een enscenering in een decor voor nodig, dat ik daar voor bouwde. Tegenwoordig staan digitale technieken tot mijn dienst.

Het andere uitgangspunt is; met zo weinig mogelijk, zo helder mogelijk vertellen wat ik zie. Dit leidt dan veelal tot een beetje ‘strenge’ foto’s waarop zo weinig mogelijk afleidt van hetgeen ik wil overbrengen.